ถ้าจะกล่าวถึงประเภทของเมนูเส้นยอดนิยมของญี่ปุ่นสามอย่าง คงจะเป็น ราเมง (Ramen) โซบะ (Soba) และอุด้ง (Udon) ซึ่งที่ผ่านมาผมได้รีวิวราเมงในเมืองฟุกุโอกะมาโดยตลอด แต่ว่าเราเองก็ไม่เคยถามผู้อ่านเหมือนกันนะว่าผู้อ่านชอบอะไรมากกว่ากันระหว่างโซบะ อุด้งหรือราเมง ? (ไม่สิ เรากำลังจะป้ายยาให้ผู้อ่านรักราเมง เราต้องโพสต์แต่ราเมง!)
แต่ความจริงแล้วฟุกุโอกะไม่ได้มีดีแค่ราเมงนะครับ อุด้งก็เป็นหนึ่งในเมนูท้องถิ่นขึ้นชื่อใน Kyushu และ Fukuoka เช่นกัน ฉะนั้นวันนี้เราพาผู้อ่านไปรู้จักกับอาหารขึ้นชื่ออื่นๆ ของฟุกุโอกะกันครับ
らーめん 🍜 うどん 🍜 そば
สามสิ่งนี้เป็นเมนูเส้นที่แตกต่างกัน แต่ก็มีส่วนคล้ายกันบ้าง เส้นโซบะใช้แป้งจากต้นโซบะ ทำให้มีสีและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ส่วนเส้นอุด้งและราเมงใช้แป้งสาลี แต่มีส่วนผสมอื่นและกระบวนการที่ต่างกันเล็กน้อย ทำให้เส้นราเมงจะออกแข็งๆ ส่วนอุด้งจะนุ่ม
Udon vs Soba (AI Generated)
โซบะกับอุด้งเป็นเส้นที่ไม่เหมือนกัน แต่เป็นเมนูเส้นในกลุ่มเดียวกัน เพราะโซบะกับอุด้งมักจะกินกับเครื่องเคียงที่เหมือนๆ กัน เช่น เทมปุระ ฟองเต้าหู้ (Kitsune) และที่น่าสนใจคือ Udon vs Soba แยกภูมิภาคกันค่อนข้างชัดเจน คือเมืองไหนนิยมโซบะก็โซบะ อุด้งก็อุด้งทั้งเมือง ส่วนราเมงก็จะเป็นอีกสายหนึ่งคู่ขนานกันไป (แล้วก็มีราเมงท้องถิ่นแต่ละภาค น้ำซุปต่างกัน ฯลฯ)
อุด้งเป็นที่นิยมในฝั่งตะวันตกของญี่ปุ่น ทั้งโอซาก้า เกาะชิโกกุ หรือฟุกุโอกะ และว่ากันว่าอุด้งของแต่ละท้องถิ่นก็จะมีความแตกต่างกันในน้ำซุป (ดาชิ) หรือเส้นด้วย อุด้งที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศคือ Sanuki Udon (讃岐うどん) ของเกาะชิโกกุ (คากะวะ) เช่นร้าน Marugame Seimen ที่มีสาขาทั่วประเทศ (เคยมีในไทยด้วย แต่บ๊ายบายไปแล้ว)
แต่จริงๆ อุด้งของฟุกุโอกะก็แพ้ใครเหมือนกัน และถ้าไปบอกว่าเส้นอุด้ง “เหนียวนุ่ม” อาจทำให้ไม่ถูกใจคนฟุกุโอกะได้นะ เพราะคนฟุกุโอกะจะบอกว่าอุด้งของเรานุ่มมมม สุดๆ ไม่เหนียวเหมือน Sanuki Udon ฉะนั้นวันนี้จะพาทุกท่านป้ายยา... เอ้ย! ไปรู้จักกับร้านอุด้งชื่อดังในฟุกุโอกะกันครับ
🍜 Sukesan Udon 資さんうどん
ร้านอุด้งมีต้นกำเนิดมาจาก Kitakyushu น้ำซุปใสออกรสหวานกลมกล่อมไม่เค็มเกินไป ที่ได้รู้จักเพราะมีสาขาอยู่ใกล้กับมหาลัย เดิมผมก็ไม่ได้อินกับอุด้งเท่าไหร่ แต่ Sukesan Udon น้ำซุปอร่อยมากและราคาไม่แพงด้วย กับท็อปปิ้งที่มีหลากหลายมากๆ ทำให้ร้านนี้กลายเป็นร้านประจำของผมไปเลย
เมนูอื่นๆ ที่ขึ้นชื่อของร้านนี้คือยากิอุด้ง (Yaki Udon) เป็นอุด้งในหม้อต้มเสิร์ฟร้อนๆ กับเทมปุระ ผัก ลูกชิ้นปลา
🌅 WEST UDON ウエストうどん
🍵 Maki no Udon 牧のうどん
อุด้งจากทางฝั่งตะวันตกของฟุกุโอกะ สาขาต้นตำรับอยู่ที่ Kafuri ในเมือง Itoshima ร้านนี้จะตั้งสาขาไว้ตามแนวทางหลวงหมายเลข 202 (ฟุกุโอกะ-นากาซากิ) เพราะว่ากันว่าน้ำซุปเป็นสูตรลับของครัวกลางที่สาขาต้นตำรับ และจะต้องส่งน้ำซุปให้สาขาอื่นๆ ทุกวัน และน้ำซุปสูตรพิเศษจะเสิร์ฟมาเป็นกาควบคู่กันด้วย
และเส้นอุด้งของร้านนี้ก็จะทำสดๆ ที่ร้านเลย และว่ากันว่าสดมากๆ เพราะเส้นจะค่อยๆ ดูดซับน้ำซุปไปเรื่อยๆ จนคนกินรู้สึกว่าทำไมกินแล้วเส้นในถ้วยไม่ลดเลย ?! ผมจำได้ว่าเป็นร้านท้องถิ่นมาก บรรยากาศเป็นร้านไม้เก่าๆ มีหม้อต้มลวกใหญ่ๆ กับอยู่ตรงกลาง
อื่นๆ : ร้านอุด้งชื่อดังในสถานีรถไฟต่างๆ ในคิวชู
สถานีรถไฟเป็นสถานที่ที่มีผู้คนผ่านไปผ่านมาตลอดเวลา จึงมีร้านอาหารภายในสถานีเกิดขึ้นมา โดยเฉพาะร้านอุด้งโซบะยืนกินตามชานชาลา สำหรับคนที่กำลังรอขึ้นรถไฟ หรือลงรถไฟแล้วรู้สึกหิวพอดี ในคิวชูเองก็มีร้านอุด้งในสถานีรถไฟที่น่าสนใจ จึงขอแนะนำให้รู้จักกันสักนิดครับ
🚉 TOCHIKU-KEN 東筑軒 : Orio station
ร้านอุด้งในสถานีชุมทาง Orio ในเมือง Kitakyushu city นอกจากร้านอุด้งแล้วยังมีขายข้าวกล่องบนสถานีอีกด้วย โดยจะมีลุงยืนขายบนชานชาลาเป็นเอกลักษณ์ตั้งแต่สมัยก่อน
🚉 CHUO-KEN 中央軒 : Tosu station
ร้านอุด้งยืนกินที่เก่าแก่ที่สุดในคิวชู ในชานชาลาของสถานีชุมทาง Tosu จังหวัด Saga ระหว่างที่หลายๆ คนแวะเปลี่ยนขบวนรถไปทาง Nagasaki line ผู้โดยสารก็แวะเติมพลังที่เคาน์เตอร์ยืนกินบนชานชาลา
และมีเรื่องเล่ากันว่า สถานี Tosu มีสามชานชาลา (2-4-6) แต่ละชานชาลาก็มีเคาน์เตอร์อุด้ง Chuo-Ken ร้านเดียวกัน แต่ชานชาลาที่ 6 รสชาติอร่อยกว่าชานชาลาอื่นๆ !?!? จริงหรือไม่นั้นคงต้องพิสูจน์กันสักหน่อยแล้ว !!
🍜Kashiwa Udon 🍙Kashiwa Meshi
เมนูอุด้งแนะนำของทั้งสองร้านคือ Kashiwa Udon เป็นอุด้งใส่เนื้อไก่ฉีกต้มโชยุ ตอนแรกเราแนะนำไปว่าอุด้งมักจะกินกับฟองเต้าหู้ทอด (Kitsune) เทมปุระ หรือจะท็อปปิ้งไข่ดิบ แต่ Kashiwa นั้นเป็นท็อปปิ้งเฉพาะท้องถิ่นของคิวชู เนื้อไก่สับที่ถูกต้มจนนุ่มละลายไปกับน้ำซุปดาชิ เคลือบเส้นอุด้งไปในคำเดียวกัน เพิ่มรสชาติความนัวให้กับอุด้งได้อย่างดีครับ
และอีกเมนูควบคู่กันคือข้าว Kashiwa Meshi (かしわめし) เป็นข้าวหุงพร้อมเครื่องปรุงต่างๆ และไก่สับ (炊き込みご飯) นิยมทานคู่กับอุด้ง หรือจะนำข้าวมาปั้นเป็นข้าวสามเหลี่ยมโอนิกิริ (Onigiri) หรือจะเพิ่มท็อปปิ้งด้วยไก่ต้มซอสหวาน ไข่ และสาหร่าย เป็นข้าวกล่องสถานีรถไฟ (Ekiben) ก็ได้
ทิ้งท้าย
ผมเองอยู่คิวชูมา 6 ปี ทานอุด้งและราเมงมาพอๆ กัน แต่ตอนนั้นผมทำราเมงรีวิวเลยถ่ายภาพราเมงเก็บไว้แทบทุกร้าน แต่กลับไม่ค่อยมีภาพอุด้งเก็บไว้เลย นานๆ เจอเมนูแปลกๆ จะถ่ายเก็บไว้ ซ้ำแล้วร้านร้านประจำ Sukesan ของผมมีหลากหลายเมนู ข้าวหน้าเทมปุระก็อร่อย ไปกินอุด้งจริงๆ แค่ครึ่งนึงได้มั๊งครับ... เลยทำให้หาภาพเก่าๆ มาลงโพสต์นี้ได้ไม่ค่อยเยอะ โชคดีที่มีรุ่นน้องคนญี่ปุ่นชอบกินอุด้งได้ถ่ายเก็บไว้บ้าง ขอบคุณรุ่นน้อง @バリカタな福岡市民 ในที่นี้อีกครั้ง
อาจจะเป็นไปได้เพราะว่าอุด้งเป็นอาหารเบสิกประจำวันเลยไม่ได้ค่อยถ่ายเก็บไว้ ที่อุด้งไม่ได้มีชื่อเสียงเหมือนราเมงคงเป็นเพราะอุด้งไม่ได้มีอะไรโดดเด่น เส้น ซุปใส โปะฟองเต้าหู้ โรยต้นหอมสับ แค่นั้น แต่มันก็เป็นอาหารในชีวิตประจำวันของคนญี่ปุ่นหลายๆ คน ผมเคยพูดติดตลกว่า No Ramen No Life แต่อุด้งที่เป็นชีวิตประจำวันไปแล้วคงจะเรียกได้ว่า Udon is Life ก็ได้
ไปเที่ยว Fukuoka ครั้งหน้า ลองอุด้งบ้างไหมครับ 🍜🍜🍜
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น